Hindistan Komünist Partisi (Maoist)
Merkez Komitesi
Basın Açıklaması
5 Kasım 2025
Siyasi olarak yozlaşmış hainler Sonu ve Satish, partimizin yolunu sorgulama hakkına sahip değildir.
Hindistan Komünist Partisi (Maoist) uzun süreli halk savaşı yolunda ilerlemeye devam edecektir.
Partimizin — Hindistan Komünist Partisi (Maoist) — Merkez Komite ve Politbüro üyesi olan Sonu ve Dandakaranya Özel Bölge Komitesi üyesi Satish — oportünist tutumları ve bölücü davranışlarıyla birkaç kadroyu da yanlış yönlendirerek Maharashtra ve Chhattisgarh hükümetlerine teslim oldular. Siyasi açıdan yozlaşmış bu iki kişi, Maharashtra ve Chhattisgarh eyalet hükümetleriyle anlaşma yaparak planlı bir şekilde teslim olmuştur. Yaklaşık üç ay önce, Maharashtra Eyalet Bakanı medyada Sonu’nun teslim olmak için kendileriyle temasa geçtiğini açıklamıştı. Satish, gazeteciler aracılığıyla Chhattisgarh Eyaleti Başbakan Yardımcısı ile temasa geçti. Bu görüşme sonucunda, söz konusu bölgedeki operasyon birkaç gün süreyle askıya alındı. Bu karar, Gadchiroli bölgesi Emniyet Müdürü tarafından kamuoyuna duyuruldu. Narayanpur bölgesi Emniyet Müdürü de bu konuda talimat verdi. Hükümetin paramiliter güçleri, bu iki eyaletteki Gadchiroli, Bijapur ve Narayanpur ilçelerinde güvenliği sağlıyor. 13 Ekim’den 16 Ekim’e kadar Indravati nehrinin kıyıları ve iki eyaletin sınırındaki çevre bölgelere büyük güçlerin konuşlandırılmasıyla teslim olmaları kolaylaştırıldı. Böylelikle, egemen sınıfla uzlaşarak on yıllarca yıllık siyasi yaşamlarını, sınıf uzlaşmacı bir yolda sonlandırdılar.
Hindistan devletine teslim olan Sonu ve Satish, şimdi siyasi çöküşlerini örtbas etmek için partinin yolunu yanlış olarak suçluyorlar. Mevcut durumun değiştiğini, bu nedenle uzun süreli halk savaşı stratejisi zamanının geçtiğini, bu nedenle geçici olarak silahlı mücadeleyi askıya aldıklarını ve yasal halk hareketlerine katılacaklarını söylüyorlar. Aynı zamanda, partimizin Genel Sekreteri Yoldaş Namballa Keshavrao’nun (Amar) ölümünden önce silahları bırakıp barış görüşmelerine hazır olmamız gerektiğini söylediğini iddia ediyorlar. Bunların hepsi yalandır. Sonu ve Satish kasıtlı olarak gerçeği çarpıtmaktadırlar. Aslında, Amar Yoldaş Namballa Keshavrao, Satish’e barış görüşmeleriyle ilgili yanlış anlayışını açıklamak için bir mektup yazmıştı. O mektupta açıkça şöyle demişti: Parti silah bırakmayı düşünmeyecek; böyle bir şey olacaksa, bunu sadece Merkez Komitesi düşünebilir. Dünya devrimci hareketinin tarihini vurgulayan lider, baskı politikası sırasında farklı ülkelerdeki devrimci partilerin büyük kayıplar yaşadığını ve halkın da acı çektiğini söyledi. Ayrıca Şili’de silahlı mücadeleyi bırakıp açıkça ortaya çıkan ve daha sonra hiçbir şey yapamayan bir partiyi örnek gösterdi. “Kagar” operasyonundaki zararı en aza indirmek için Merkez Komitesi ve Politbüro’nun Şubat ve Ağustos 2024’te hazırladığı stratejinin kararlılıkla uygulanmasını emretti. Bu nedenle, barış görüşmelerine gitme ve silahları bırakmanın Yoldaş Namballa Keshab Rao’nun görüşü olmadığını açıkça belirtiyoruz.
Ülkedeki durumdaki değişiklikleri tartışan Merkez Komitesi, 2021 yılında “Hindistan’da Üretim İlişkilerindeki Değişiklikler – Siyasi Programımız” başlıklı bir belge hazırladı. Bu belgede şöyle denilmektedir:
Ülkede toprak sorunu biraz zayıflamış olsa da, toprak sorunu hala başlıca eşitsizlik unsurudur.
Kapitalist ilişkilerde bazı değişiklikler olsa da, çoğu insan tarıma bağımlıdır, bu nedenle toprak sorunu temel bir sorundur.
Bu nedenle, uzun süreli halk savaşı yolu devam edecektir.
Belge, ülkede emperyalist küreselleşmenin sonucu olarak yaşanan değişiklikleri ayrıntılı olarak ele alıyor ve farklı bölgelerdeki gerçek duruma göre stratejiler geliştirilmesi talimatı veriyor. O zamanlar ne Sonu ne de Satish bu belgeye itiraz etmişti. Şimdi ise belgenin tam tersini açıkça söylüyorlar. Ülkedeki durumu gerçekten incelemiş olsalardı, bu parti için faydalı olurdu. Parti içinde bir tartışma yapılması sağlıklı olurdu. Ancak, sorumlu konumlarını ve kadroların siyasi zayıflıklarını kullanarak kadroları yanılttılar. Sorumsuzca davrandılar. Birkaç SZC üyesinin de onlarla birlikte teslim olması, onların yeterince araştırma yapmadıklarını gösteriyor.
Hindistan’da veya başka herhangi bir ülkede devrimci hareket ne kadar ilerlerse, sömürücü sınıf o kadar baskı kampanyaları yürütür. Bu durumda, hareketin yükselişleri ve düşüşleri, dönüşleri, dönüm noktaları — hepsi normaldir. Kadrolar arasında korku ortaya çıkabilir, halkın zayıf kesimleri yöneticiler tarafına geçebilir. Kayıplar da olabilir. Ancak tüm bunlar stratejiyi değiştirmez. Strateji sadece ülkenin ve zamanın gerçeklerine bağlıdır. Durumu değiştirmek için bir argüman sunulursa, bu açıklanmalıdır. Yukarıdakiler siyasi bir tartışma değildir — sadece can korkusuyla yapılan bir pazarlıktır.
Parti hatalarını hiçbir zaman gizlememiştir. Hindistan işçi sınıfının öncüsü olarak liderlik yaparken yapılan hatalar — parti, halk ordusu, birleşik cephe — Merkez Komitesi tarafından 2020 yılında yayınlanan “Merkezi Siyasal Düzeltme İnceleme” belgesinde belirtilmiştir. Ayrıca çeşitli genelgelerde de ifade edilmiştir. Parti tüzüğüne göre, üyelerden üst düzey komiteye kadar herkes tartışabilir, düzeltme yapabilir ve değişiklik önerisinde bulunabilir. Sonu ve Satish bazı tartışmalar yapmış olabilirler, ancak belgeye aykırı görüşlerini ifade etmediler. Şimdi Sonu, “Merkez Komitesi her şeyi yanlış yaptı” diyor ve halktan özür diliyor; Satish ise “Artık parti hiçbir şey yapamaz, hepimiz öleceğiz ya da teslim olacağız” diyor. Bu davranış, Marksist diyalektik materyalizm kavramına aykırıdır. Gerçek bir komünist, diyalektik materyalist bir bakış açısına sahiptir — olumlu olanın içinde olumsuzluğu, olumsuz olanın içinde olumluyu görür. Bunu yapamayanlar, tek taraflı düşünceyle sürüklenirler — Sonu ve Satish de bunu yaptılar.
Sonu ve Satish, değişen duruma ayak uyduramadıkları için yoldan saptılar. Üst ve alt komitelerin eleştirilerini kabul ederek kendilerini düzeltme dürüstlüğünü gösteremediler. Bu yüzden bugünkü duruma geldiler. Merkez Komitesi’nin onayı olmadan “Halka Çağrı” adına görüşlerini kamuoyuna yaymaları, onların oportünizmlerini kanıtlamaktadır. Satish, Merkez Komitesi’nin teorisini, politikasını ve stratejisini SZC düzeyinde uygulamış olsaydı, hareket bundan fayda görürdü. Ancak o kendi düşüncelerine göre hareket etti. Baskı politikasını abartmışlardır. Uzun devrimci süreci anlamamışlardır. Merkez Komitesi’nin 8 üyesi, 16 eyalet komitesi üyesi, birçok bölge komitesi üyesi ve devrimci insanın hayatını kaybetmesinin ardından, bazı kadrolar kafası karışmış durumda – Sonu ve Satish’e inandılar. Bu onların anlayış eksikliğidir. Onlara şunu söylüyoruz: Kendi deneyimlerini ve halkın güvenini hatırlayarak yeniden düşünsünler.
Brahmanik Hindutva faşist devlet ülkeyi baskı altında tutuyor. Halkın buna karşı güçlü bir direnişi var. Çeşitli yerlerde mücadeleler sürüyor. Parti bu mücadeleleri örgütleme konusunda geride kalıyor — Merkez Komitesi bunu kabul etti ve karar altına aldı. Uygulamada sorunlar yaşandı, hatalar yapıldı — ama bunların üstesinden gelinmesi imkansız değil. Doğada doğal afetler ve ölümler olduğu gibi, devrimde de baskı ve kayıplar vardır. Tarihsel materyalizmi kavrayanlar umutsuzluğa kapılmazlar. Siyasi olarak zayıf olanlar ise yoldan saparlar. Devrime samimi bir şekilde katılanlar sonuna kadar kalırlar, ancak bazıları devrimi satarak ihanet ederler. Halkı yanıltırlar, daha sonra halktan koparlar ve ellerinde hiçbir şey kalmaz ya da halkın düşmanı olurlar. Ancak hata yapanlar, doğru düşünürlerse geri dönebilirler. Sınıf siyasetini anlayan halk ve kadrolar, bu tür oportünistlere inanmayacaktır.
Ülkenin ezilen halkının, demokrasi yanlısı, ilerici kesimin, gazetecilerin ve genel kitlelerin bunu anlayıp sorumluluklarını yerine getirmelerini umuyoruz. Hindistan Komünist Partisi (Maoist) ‘in, tarım devrimi yoluyla yeni demokratik devrimi tamamlayarak, halk devletini ve nihayetinde sınıfsız bir toplum olan komünizmi kurma hedefine doğru ilerlemeye devam edeceğini yineliyorum.
Abhay
Sözcü,
Merkez Komitesi
Hindistan Komünist Partisi (Maoist)
